X Niedziela Zwykła – 07-06-2026 r.
1.Trwa czerwiec – miesiąc modlitwy do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pamiętajmy, że Serce Jezusowe jest jedynym źródłem zdolnym rozgrzać ludzkie serca do miłości ku Bogu i bliźniemu.
2.Dziś pierwsza niedziela miesiąca. Msza Św. w intencji Asysty chóru i Domowego Kościoła o godz. 10:30 Z racji na trwającą oktawę Bożego Ciała nabożeństwo adoracyjne będzie połączone z nabożeństwem czerwcowym i procesją eucharystyczną o godz. 17:30.
3.W czasie trwającej oktawy Bożego Ciała, każdego dnia nabożeństwo ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa z procesją eucharystyczną o godz. 17:30. Zapraszamy do licznego udziału dzieci sypiące kwiaty, dzieci w strojach komunijnych, lektorów, ministrantów, dzieci i wszystkich wiernych.
4.W czwartek, 11 czerwca, zakończenie oktawy uroczystości Bożego Ciała. O godz. 17:30 litania i procesja eucharystyczna. Niech liczny udział w tej liturgii świadczy o naszej wierze w prawdziwą, realną obecność Chrystusa w postaciach eucharystycznych, o naszym odważnym wyznawaniu tej tajemnicy wiary. O godz. 18:00 msza św. z obrzędem poświęcenia wianków.
5.W piątek 12 czerwca, w kalendarzu liturgicznym przypada uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jest to też Światowy Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów.Tego dnia z racji uroczystości nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.
6.Rozpoczynamy również Święto Eucharystii – upamiętnienie wizyty św. Jana Pawła II w Łodzi. O godz. 21:00 rozpoczęcie adoracji Najśw. Sakramentu.
7.A w sobotę 13 czerwca, w liturgii będziemy czcili Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny. Kolejny dzień Święta Eucharystii. Po mszy św. o godz. 7:00 nabożeństwo eucharystyczne rozpoczynające całodzienną adorację Najśw. Sakramentu. O godz. 17:00 Msza Św. dziękczynna za pontyfikat św. Jana Pawła II. Gorąco zachęcamy do osobistej adoracji.
8.Na zakończenie Święta Eucharystii o godz. 21:00 Apelem Jasnogórskim rozpoczniemy różańcową procesję Fatimską z naszego kościoła do kościoła ss. Bernardynek, gdzie zakończymy Dobę Eucharystyczną w naszej parafii.
9.W przyszłą niedzielę 14 czerwca, po mszy św. o godz. 12:00 krótkie spotkanie informacyjne dla rodziców dzieci z kl. II, które w maju 2027 r mają przystąpić do I Komunii Św., rozpoczynające czas ich bezpośredniej formacji eucharystycznej.
10.Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim, którzy zatroszczyli się o oprawę uroczystości Bożego Ciała: grupom przygotowującym ołtarze, dzieciom pierwszokomunijnym i obchodzącym rocznicę Pierwszej Komunii Świętej, a szczególnie ich rodzicom, liturgicznej służbie ołtarza, i druhom OSP z Gadki Starej, a przede wszystkim Wam, tak licznie uczestniczącym w tak uroczystym publicznym wyznaniu wiary i miłości do Boga, który żyje dla nas w Najświętszym Sakramencie.
11.Rada Rodziców Dyrekcja i Rada Pedagogiczna SP nr 143 zapraszają na piknik rodzinny w sobotę 13 czerwca br. w godz. 10:00 – 13:00. Szczegóły w gablocie przed kościołem.
12.Prasa katolicka do nabycia w stałym miejscu.
13.W minionym tygodniu z naszej wspólnoty odeszła do wieczności: śp.: Teresa Jon. Polećmy ją miłosierdziu Bożemu: „Wieczny odpoczynek…”.
Galeria
Święta i wspomnienia
Uroczystość
Najświętszego Serca Pana Jezusa
Czerwiec to miesiąc w sposób szczególny poświęcony czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kult Serca Jezusowego wywodzi się z czasów średniowiecza; początkowo miał charakter prywatny, z czasem ogarnął szerokie rzesze społeczeństwa.
Mistyka średniowiecza łączyła kult Serca Jezusowego w bardzo żywym nabożeństwem do Najświętszej Rany boku Jezusa. Do najwcześniejszych, którzy w Ranie boku, otwartej włócznią żołnierza, odnaleźli Serce Boże, należy nieznany autor poetyckiego utworu Winny szczep mistyczny. Mówi w nim, że właśnie w tej Ranie odnalazł Serce Boże, że spocznie przy Nim, że się już z Nim nie rozstanie. Cały zakon św. Dominika Guzmana – dominikanie – bardzo wcześnie przyswoił sobie nabożeństwo do zranionego boku i Serca Pana Jezusa. W piątek po oktawie Bożego Ciała, a więc w dzień, który Chrystus wybrał sobie na święto Jego Serca, dominikanie odmawiali oficjum o Ranie boku Pana Jezusa.
Warto wymienić przynajmniej kilku świętych i błogosławionych, którzy wyróżniali się w średniowieczu szczególnym nabożeństwem do Serca Pana Jezusa; w tym Sercu znaleźli dla siebie źródło szczególnej radości i uświęcenia:
Św. Mechtylda (1241-1298) za zachętą samego Pana Jezusa wchodziła do Jego Serca i w nim spoczywała. Jezus oddawał jej swoje Serce jako znak zawartego z nią przymierza. Pewnego dnia w czasie spotkania Pan tak mocno przycisnął jej serce do swojego Serca, że miała wrażenie, że odtąd te dwa serca stanowią jedno. Mechtylda każdego rana witała Boże Serce i każdego wieczora czule je żegnała.
Podobnym przywilejem cieszyła się młodsza siostra Mechtyldy, św. Gertruda (1250-1303). Jej zasadnicze dzieło, które wsławiło jej imię po całej Europie, to Poseł Bożej pobożności. Jest to prawdziwy poemat o miłości Boga do duszy i duszy do Boga. Jego zaś źródłem jest Najświętsze Serce Syna Bożego. Można powiedzieć, że Gertruda obcowała z Sercem Jezusowym na co dzień.
Do św. Małgorzaty z Kortony (1252-1297) Pan Jezus odezwał się pewnego dnia: „Połóż twe ręce na ranach moich rąk!” Na to święta: „Nie, Panie!” W tej chwili otwarła się rana boku Chrystusa i święta ujrzała w niej Serce Zbawcy.
Od XVII wieku nabożeństwo do Serca Pana Jezusa staje się własnością ogółu wiernych i całego Kościoła. Przyczyniło się do tego dwoje świętych: św. Jan Eudes i św. Małgorzata Maria Alacoque. Pierwszy działał bardziej z własnej inicjatywy, natomiast św. Małgorzata – pod wpływem nakazów, jakie otrzymała od samego Chrystusa, który chciał się jej pośrednictwem posłużyć.
W dekrecie o heroiczności cnót z 1903 r. Św. Jan Eudes jest nazwany „twórcą liturgicznego kultu Serca Jezusa i Maryi”. W breve beatyfikacyjnym czytamy wprost: „Płonąc sam szczególną miłością ku Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi, powziął pierwszy – a nie było to bez natchnienia Bożego – myśl publicznego kultu ku ich czci. Należy go przeto uważać za ojca tego, tak miłego nam nabożeństwa. (…) Był także tego kultu doktorem, albowiem ku czci obu Serc ułożył oficjum i Mszę świętą. Był wreszcie ich apostołem, bo całym sercem przykładał się do szerzenia tego zbawiennego nabożeństwa”. Jan Eudes chciał, aby ono było własnością wszystkich. Nowością, którą wprowadził, było również to, że nabożeństwo do Serca Pana Jezusa łączył ściśle z nabożeństwem do Serca Maryi. Nie umiał tych dwóch Serc rozłączyć. Nabożeństwo do tych dwóch Serc wprowadził także do liturgii Kościoła.
Jan Eudes postawił sobie za program swojej kapłańskiej misji szerzenie kultu i nabożeństwa do Serca Pana Jezusa i do Serca Maryi: niezmordowanym słowem, pismami i dziełami. Założył także ku czci tych dwóch Serc i pod ich imieniem osobną rodzinę zakonną (1641), aby kapłani tegoż zgromadzenia ex professo oddawali się szerzeniu nabożeństwa do tych dwóch Serc. Ku czci tych dwóch Serc przepisuje swoim synom duchownym osobne nabożeństwa i modlitwy, wśród nich piękne pozdrowienie: Ave Cor sanctissimum, ave Cor amantissimum Jesu et Mariae! W roku 1643 poleca w swoim zakonie obchodzić uroczyście święto Najświętszego Serca Maryi (8 lutego) oraz Serca Pana Jezusa (20 października). Układa oficjum na te święta. W roku 1648 wydaje książeczkę O nabożeństwie do Najświętszego Serca Jezusa i Maryi. W roku 1670 otrzymuje od teologów aprobatę tekstów Mszy świętej i oficjum o Najświętszym Sercu Pana Jezusa.
Jednak główna zasługa w rozpowszechnieniu nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa przypada skromnej zakonnicy, wizytce, św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690). Żyła ona w tym samym wieku i czasie, co św. Jan Eudes, ale w zupełnym ukryciu w klasztorze w Paray-le-Monial. 27 grudnia 1673 roku Małgorzata dopuszczona została do tego, by spoczęła na Sercu Jezusowym. Pan Jezus pokazując jej swoje Serce pełne ognia, rzekł do niej: „Moje Boskie Serce tak płonie miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych płomieni gorejących, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie rozlać je za twoim pośrednictwem i pragnie wzbogacić ludzi swoimi Bożymi skarbami”. Następnie Jezus wziął serce Małgorzaty i umieścił je symbolicznie w swoim Sercu. Potem już przemienione i jaśniejące oddał Małgorzacie. Usłyszała pocieszające słowa: „Dotąd nosiłaś tylko imię mojej sługi. Dzisiaj daję ci inne imię – umiłowanej uczennicy mojego Serca”.
Pan Jezus dał św. Małgorzacie Alacoque dwanaście obietnic, dotyczących czcicieli Jego Serca:
- Dam im łaski, potrzebne w ich stanie.
- Ustalę pokój w ich rodzinach.
- Będę ich pocieszał w utrapieniach.
- Będę ich pewną ucieczką w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci.
- Będę im błogosławił w ich przedsięwzięciach.
- Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło i ocean miłosierdzia.
- Dusze oziębłe staną się gorliwymi.
- Dusze gorliwe prędko dojdą do doskonałości.
- Będę błogosławił domom, w których wizerunek Serca mojego będzie czczony.
- Osoby, które będą to nabożeństwo rozszerzały, będą miały imię swoje wypisane w Sercu moim.
- Dam kapłanom dar wzruszania serc nawet najzatwardzialszych.
- W nadmiarze miłosierdzia Serca mojego przyrzekam tym wszystkim, którzy będą komunikować w pierwsze piątki miesiąca przez dziewięć miesięcy z rzędu w intencji wynagrodzenia, że miłość moja udzieli łaskę pokuty, iż nie umrą w mojej niełasce, ani bez Sakramentów świętych, a Serce moje będzie im pewną ucieczką w ostatniej godzinie życia.
