Parafia św. Józefa Oblubieńca NMP w Łodzi-Rudzie

III Niedziela Wielkiego Postu-08.03.2026

1.   Dobiegamy już połowy tegorocznego czasu pokuty i nawrócenia – dzisiaj trzecia niedziela Wielkiego Postu! Baczniej przyjrzyjmy się więc w tym świętym czasie, jakie owoce wiary wydajemy w codzienności.

2.Obecnie trwający rok duszpasterski ciągle nam przypomina, że jesteśmy uczniami Chrystusa i Jego misjonarzami we współczesnym świecie.

3.We wtorek 10 marca 2026 r. o godz. 19:00 w auli Domu parafialnego spotkanie z rodzicami uczniów kl. III w ramach spotkań formacyjnych przed I Komunią Św. ich dzieci.

4.Nowenna do św. Józefa, którą od wtorku 10 marca, codziennie po mszy św. o godz. 18:00 będziemy celebrować, rozpocznie nasze przygotowanie do zbliżającej się uroczystości Odpustowej ku czci Patrona naszej parafii, w czwartek 19 marca, podczas uroczystej sumy odpustowej o godz. 18:00. Zaproszeni są wszyscy parafianie a szczególnie o zaangażowanie w przygotowanie liturgii i procesji eucharystycznej prosimy asystę parafialną, chór, Domowy Kościół, Koła Różańcowe, ministrantów. Mamy nadzieję, że nie zabraknie mile widzianych i sprawdzonych w działaniu druhów z OSP w Gadce Starej.

5.W przyszłą niedzielę, IV Wielkiego Postu, Mszą Św. o godz. 7:00 rozpoczniemy parafialne Rekolekcje Wielkopostne, tak dla dzieci ze Szkół Podstawowych, jak i dla dorosłych. Jak już informowaliśmy rekolekcje głosić będzie ks. bp Piotr Kleszcz. Dokładny program rekolekcji jest wywieszony w gablocie i umieszczony został na stronie internetowej parafii. Rodziców prosimy o pomoc w opiece nad dziatwą w czasie rekolekcji, a szczególnie podczas popołudniowej Drogi Krzyżowej w poniedziałek i we wtorek podczas przygotowania do spowiedzi w trakcie nabożeństwa pokutnego.

6.Od przyszłej niedzieli, wychodząc z kościoła po Mszach Św. będzie można nabywać świece i baranki Wielkanocnego Dzieła Caritas.

7.W Wielkim Poście Kościół zachęca nas do podejmowania dzieł miłosierdzia. W naszej świątyni przed ołtarzem św. Antoniego, do Niedzieli Palmowej włącznie, będzie można składać produkty żywnościowe i środki czystości, które zostaną przekazane najbardziej potrzebującym rodzinom z naszej wspólnoty. Dziękujemy za każdy – nawet najmniejszy gest miłosierdzia.

8.Najważniejszymi Świętami w Kościele jest Święte Triduum Paschalne (Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wigilia Paschalna i Niedziela Zmartwychwstania) – wśród tych dni najważniejsze miejsce zajmuje Wigilia Paschalna sprawowana w naszym kościele w sobotę o godz. 20:00. Zgodnie z przepisami liturgicznymi ta właśnie Msza Święta powinna być sprawowana po zachodzie słońca i po niej właściwe miejsce zajmuje procesja rezurekcyjna. Dlatego w naszej parafii tak uczynimy. Na liturgię tej nocy o g. 20:00 wszyscy przynosimy ze sobą świece. Podczas liturgii tej Nocy będzie święcenie ognia i błogosławienie wody, którą zostaniemy pokropieni na pamiątkę naszego chrztu. Trzymając zapalone od paschału przyniesione świece, odnowimy przyrzeczenia chrztu św. Do udziału we Mszy Świętej Wielkiejnocy o g. 20:00, zakończonej procesją rezurekcyjną zapraszamy druhów OSP w Gadce Starej, asystę, chór, ministrantów i poczty sztandarowe.

9.Jednocześnie informujemy, że w Wielkanoc o godz. 6.00 będzie odprawiona Uroczysta Msza Święta Zmartwychwstania Pańskiego a po niej zwykła procesja eucharystyczna.

10.Dziękujemy za ofiary składane w każdą niedzielę na tacę oraz za wpłaty na konto parafialne. Niech dobry Bóg wynagradza waszą hojność swoim błogosławieństwem. „Bóg zapłać” wszystkim, którzy wspierają bieżące funkcjonowanie i utrzymanie świątyni.

11.Prasa katolicka do nabycia w stałym miejscu.

12.W minionym tygodniu z naszej wspólnoty odszedł do wieczności: śp.: Grzegorz Kowalski. Polećmy go miłosierdziu Bożemu: „Wieczny odpoczynek…”

4 marca

Święty Kazimierz, królewicz

Św. Kazimierz Królewicz.Kazimierz urodził się 3 października 1458 r. w Krakowie na Wawelu. Był drugim z kolei spośród sześciu synów Kazimierza Jagiellończyka. Jego matką była Elżbieta, córka cesarza Niemiec, Albrechta II. Pod jej opieką Kazimierz pozostawał do dziewiątego roku życia. W 1467 r. król powołał na pierwszego wychowawcę i nauczyciela swoich synów księdza Jana Długosza, kanonika krakowskiego, który aż do XIX w. był najwybitniejszym historykiem Polski. „Był młodzieńcem szlachetnym, rzadkich zdolności i godnego pamięci rozumu” – zapisał Długosz o Kazimierzu. W 1475 r. do grona nauczycieli synów królewskich dołączył znany humanista, Kallimach (Filip Buonacorsi). Król bowiem chciał, by jego synowie otrzymali wszechstronne wykształcenie. Ochmistrz królewski zaprawiał ich również w sztuce wojennej.
W 1471 r. brat Kazimierza, Władysław, został koronowany na króla czeskiego. W tym samym czasie na Węgrzech wybuchł bunt przeciwko tamtejszemu królowi Marcinowi Korwinowi. Na tron zaproszono Kazimierza. Jego ojciec chętnie przystał na tę propozycję. Kazimierz wyruszył razem z 12 tysiącami wojska, by poprzeć zbuntowanych magnatów. Ci jednak ostatecznie wycofali swe poparcie i Kazimierz wrócił do Polski bez korony węgierskiej. Ten zawód dał mu wiele do myślenia.
Po powrocie do kraju królewicz nie przestał interesować się sprawami publicznymi, wręcz przeciwnie, został prawą ręką ojca, który upatrywał w nim swego następcę i wciągał go powoli do współrządzenia. Podczas dwuletniego pobytu ojca na Litwie Kazimierz jako namiestnik rządził w Koronie. Obowiązki państwowe umiał pogodzić z bogatym życiem duchowym. Wezwany przez ojca w 1483 r. do Wilna, umarł w drodze z powodu trapiącej go gruźlicy. Na wieść o pogorszeniu się zdrowia Kazimierza, król przybył do Grodna. Właśnie tam, „opowiedziawszy dzień śmierci swej tym, którzy mu w niemocy służyli […], ducha Panu Bogu poleciwszy wypuścił 4 dnia marca R.P. 1484, lat mając 26” – napisał ks. Piotr Skarga. Pochowano go w katedrze wileńskiej, w kaplicy Najświętszej Maryi Panny, która od tej pory stała się miejscem pielgrzymek. W 1518 król Zygmunt I Stary, rodzony brat Kazimierza, wysłał przez prymasa do Rzymu prośbę o kanonizację królewicza. Leon X na początku 1520 r. wysłał w tej sprawie do Polski swojego legata. Ten, ujęty kultem, jaki tu zastał, sam ułożył ku czci Kazimierza łaciński hymn i napisał jego żywot. Na podstawie zeznań legata Leon X w 1521 r. wydał bullę kanonizacyjną i wręczył ją przebywającemu wówczas w Rzymie biskupowi płockiemu, Erazmowi Ciołkowi. Ten jednak zmarł jeszcze we Włoszech i wszystkie jego dokumenty w 1522 r. zaginęły. Król Zygmunt III wznowił więc starania, uwieńczone nową bullą wydaną przez Klemensa VIII 7 listopada 1602 r. w oparciu o poprzedni dokument Leona X, którego kopia zachowała się w watykańskim archiwum.

Kiedy w 1602 r. z okazji kanonizacji otwarto grób Kazimierza, jego ciało znaleziono nienaruszone mimo bardzo dużej wilgotności grobowca. Przy głowie Kazimierza zachował się tekst hymnu ku czci Maryi Omni die dic Mariæ (Dnia każdego sław Maryję), którego autorstwo przypisuje się św. Bernardowi (+ 1153). Wydaje się prawdopodobne, że Kazimierz złożył ślub dozgonnej czystości. Miał też odrzucić proponowane mu zaszczytne małżeństwo z córką cesarza niemieckiego, Fryderyka III.
Uroczystości kanonizacyjne odbyły się w 1604 r. w katedrze wileńskiej. W 1636 r. przeniesiono uroczyście relikwie Kazimierza do nowej kaplicy, ufundowanej przez Zygmunta III i Władysława IV. W 1953 r. przeniesiono je z katedry wileńskiej do kościoła świętych Piotra i Pawła. Obecnie czczony jest ponownie w katedrze.
Św. Kazimierz jest jednym z najbardziej popularnych polskich świętych. Jest także głównym patronem Litwy. W diecezji wileńskiej do dziś zachował się zwyczaj, że w dniu św. Kazimierza sprzedaje się obwarzanki, pierniki i palmy; niegdyś sprzedawano także lecznicze zioła (odpustowy jarmark zwany Kaziukami). W 1948 r. w Rzymie powstało Kolegium Litewskie pod wezwaniem św. Kazimierza. W tym samym roku Pius XII ogłosił św. Kazimierza głównym patronem młodzieży litewskiej. W 1960 r. Kawalerowie Maltańscy obrali św. Kazimierza za swojego głównego patrona; otrzymali wówczas część relikwii Świętego.

Wspólnoty Parafialne

Św Józef nasz Patron

Działalność duszpasterska