1.Dziś uroczystość Najświętszej Trójcy, w której Kościół wyznaje wiarę w Jednego Boga w Trzech Osobach. Ta prawda wiary przekracza możliwości naszego rozumu i pozostaje dla nas wielką tajemnicą. Najprostszym jej wyznaniem jest modlitwa „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu (…), oraz czyniony znak krzyża.
2.Ostatnie majowe nabożeństwo majowe o godz. 17:30.
3.Od jutra rozpoczynamy nabożeństwa czerwcowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa, odprawiane będzie codziennie o godz. 17:30, na które serdecznie zapraszamy.
4.W poniedziałek 1 czerwca, modlić się będziemy w intencji wszystkich dzieci z racji na przypadający Dzień Dziecka.
W najbliższy czwartek, 04 czerwca, będziemy obchodzić uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, popularnie nazywaną Bożym Ciałem. Przez uczestniczenie w tym dniu w procesji, publicznie wyznajemy wiarę w ukrytego w Hostii Jezusa Chrystusa
5.Msze Święte o godz. 7:00; 9:00; 10:30 i 18:00. Po Mszy Świętej o godz. 10:30 wyruszymy w procesji z Jezusem Eucharystycznym do czterech ołtarzy ulicami: Farną, Zarzeczną, Wyścigową, Konną i ulicą Farną powrócimy do kościoła. Prosimy o przygotowanie ołtarzy, sztandarów, feretronów i chorągwi, udekorowanie naszych domów i trasy procesji. Zachęcamy nowe osoby (szczególnie rodziców dzieci pierwszokomunijnych i rocznicowych) do włączenia się w ubieranie ołtarzy i dekorowania trasy.
6.Mieszkańcy, którzy chcieliby udekorować ogrodzenia swoich posesji na trasie procesji, mogą kontaktować się z asystą w środę ok. godz. 17:30 w domu parafialnym by bezpłatnie wypożyczyć materiały dekoracyjne. Zapraszamy dziewczynki do sypania kwiatków a dzieci pierwszokomunijne do udziału w procesji w strojach komunijnych. Do uświetnienia procesji zapraszamy wszystkie grupy parafialne oraz druhów Strażaków OSP z Gadki Starej.
7.Jednocześnie przypominamy, że jest to uroczystość, w którą katolicy są zobowiązani w sumieniu do uczestnictwa we Mszy Świętej a nie tylko w procesji. O przygotowanie ołtarzy proszę
I ołtarz – członków chóru parafialnego pod opieką ks. Andrzeja;
II ołtarz – rodziny z Domowego Kościoła i z Apostolatu Matki Bożej z Szensztatu oraz ministrantów pod troskliwym okiem ks. Patryka;
III ołtarz – rodziców dzieci pierwszokomunijnych, rocznicowych i stałych mieszkańców ulic Konnej i Farnej pod opieką ks. Proboszcza;
IV ołtarz – asystę parafialną pod opieką ks. Mariana
Ołtarze usytuowane będą w tych samych miejscach jak w roku ubiegłym.
8.Przez oktawę uroczystości Bożego Ciała nabożeństwo czerwcowe odprawiane będzie z procesją eucharystyczną wokół kościoła (w zależności od pogody).
9.Z racji na pierwszy czwartek miesiąca od godz. 17:00 adoracja Najśw. Sakramentu do nabożeństwa czerwcowego o godz. 17:30.
10.W tym tygodniu także przypadają: pierwszy piątek i pierwsza sobota miesiąca. Spowiadamy podczas każdej mszy św. Nabożeństwa pierwszopiątkowe i pierwszosobotnie po mszach św. o godz. 7:00.
11.Bóg zapłać za ofiary złożone dziś do puszki na Caritas AŁ a przeznaczone na organizację kolonii letnich dla dzieci.
12.Prasa katolicka do nabycia na stolikach za ławkami.
13.W minionym tygodniu do wieczności odeszli śp. Grażyna Kiełbłowska i Janusz Bocian. Polecajmy ich Miłosierdziu Bożemu wołając: Dobry Jezu a nasz Panie…
Galeria
Święta i wspomnienia
Uroczystość
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
Pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu Kościół obchodzi w Wielki Czwartek. Jednak wówczas Chrystus rozpoczyna swoją mękę. Dlatego od XIII wieku Kościół obchodzi osobną uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (zwaną potocznie Bożym Ciałem), aby za ten dar niezwykły Chrystusowi w odpowiednio uroczysty sposób podziękować.
Chrystus Pan ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Opisali to dokładnie wszyscy trzej synoptycy i św. Paweł Apostoł (Mt 26, 26-28; Mk 14, 22-24; Łk 22, 19-20; 1 Kor 11, 17-30). Św. Łukasz przytacza ważne słowa, którymi Chrystus Pan nakazał swoim uczniom sprawować ten Sakrament: „To czyńcie na moją pamiątkę” (Łk 22, 19). Św. Paweł dodaje, że gdyby ktoś odważył się przyjmować Eucharystię niegodnie, sam sobie przez to gotuje sąd Boży (1 Kor 11, 25-30). Apostoł Narodów zaznacza więc, że do przyjęcia Eucharystii należy przystępować z odpowiednim przygotowaniem wewnętrznym; trzeba wypełnić niezbędne warunki, którymi są stan łaski i odpowiednie przygotowanie serca.
Inicjatorką ustanowienia święta Bożego Ciała była św. Julianna z Cornillon (1192-1258). Kiedy była przeoryszą klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobliżu Liege, w roku 1245 została zaszczycona objawieniami, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Pan Jezus wyznaczył sobie nawet dzień uroczystości Bożego Ciała – czwartek po niedzieli Świętej Trójcy. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoją kapitułą i po pilnym zbadaniu objawień, postanowił wypełnić życzenie Pana Jezusa. W roku 1246 odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna.
Jednak w tym samym roku biskup Robert zmarł. Wyższe duchowieństwo miasta, za namową teologów, uznało krok zmarłego ordynariusza za przedwczesny, a wprowadzenie święta pod taką nazwą za wysoce niewłaściwe. Co więcej, omalże nie oskarżono św. Julianny o herezję. Karnie została przeniesiona z klasztoru w Mont Cornillon na prowincję (1247 r.). Po interwencji archidiakona katedry w Liege, Jakuba, kardynał Hugo zlecił ponowne zbadanie sprawy i zatwierdził święto. W roku 1251 po raz drugi archidiakon Jakub poprowadził ulicami Liege procesję eucharystyczną. Pan Jezus hojnie wynagrodził za to gorliwego kapłana. Ten syn szewca z Troyes (Szampania) został wkrótce biskupem w Verdun, patriarchą Jerozolimy i ostatecznie papieżem (1261-1264). Panował jako Urban IV. On też w roku 1264 wprowadził w Rzymie uroczystość Bożego Ciała.
Bezpośrednim impulsem do ustanowienia święta miał być cud, jaki wydarzył się w Bolsena. Kiedy kapłan odprawiał Mszę świętą, po Przeistoczeniu kielich trącony ręką przechylił się tak nieszczęśliwie, że wylało się wiele kropel krwi Chrystusa na korporał. Przerażony kapłan ujrzał, że postacie wina zmieniły się w postacie krwi. Zawiadomiony o tym cudzie papież, który przebywał wówczas w pobliskim mieście Orvieto, zabrał ten święty korporał. Do dnia obecnego znajduje się on w bogatym relikwiarzu w katedrze w Orvieto. Dotąd widać na nim plamy. W czasie procesji Bożego Ciała obnosi się ten korporał zamiast monstrancji. Korzystając z tego, że na dworze papieskim w Orvieto przebywał wówczas św. Tomasz z Akwinu, Urban IV polecił mu opracowanie tekstów liturgicznych Mszy świętej i Oficjum. Wielki doktor Kościoła uczynił to po mistrzowsku. Tekstów tych używa się do dziś. Najbardziej znany i często śpiewany jest hymn Pange lingua (Sław, języku…), a zwłaszcza jego dwie ostatnie zwrotki (Przed tak wielkim Sakramentem). Podobnie ostatnie zwrotki hymnu Verbum supernum śpiewane są przy wystawianiu Najświętszego Sakramentu (O zbawcza Hostio). Natomiast fragment hymnu Sacris solemniis stał się samodzielną pieśnią (Panis angelicus) wykonywaną przez najsłynniejszych śpiewaków operowych.
Papież Klemens V odnowił święto (1314), które po śmierci Urbana zaczęło zanikać. Papież Jan XXII (+ 1334) zatwierdził je dla całego Kościoła. Od czasu papieża Urbana VI uroczystość Bożego Ciała należy do głównych świąt w roku liturgicznym Kościoła (1389). Pierwsza wzmianka o procesji w to święto pochodzi z Kolonii z roku 1277. Od wieku XIV spotykamy się z nią w Niemczech, Anglii, Francji, Hiszpanii i w Mediolanie. Od wieku XV przyjął się w Niemczech zwyczaj procesji do czterech ołtarzy. Msze święte przy wystawionym Najświętszym Sakramencie wprowadzono w wieku XV (obecnie wystawia się Najświętszy Sakrament tylko poza Mszą św.).
Do roku 1955 obowiązywała oktawa Bożego Ciała. Na prośbę Episkopatu Polski w Polsce został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, choć nie ma ona już charakteru liturgicznego.
Po raz pierwszy z procesją Bożego Ciała na terenie Polski spotykamy się już w XIV wieku w Płocku i we Wrocławiu. Od wieku XVI wprowadzono zwyczaj śpiewania Ewangelii przy czterech ołtarzach. Istnieje on do dnia dzisiejszego. Od dawna przyjął się zwyczaj, kultywowany do dzisiaj, że lud przynosi do kościoła wianki ziół, które kapłan poświęca w dniu oktawy, po czym lud zabiera je do domu. Zawiesza się je na ścianie, by chroniły od choroby; poszczególne gałązki można też umieszczać na polach, by plony lepiej rosły i by Bóg zachował je od robactwa i nieurodzaju. W niektórych stronach drzewka i gałęzie, którymi był przystrojony kościół i ołtarze w czasie procesji Bożego Ciała, po oktawie zabierano na pola i tam je zatykano. Ich część palono, aby dym odstraszał chmury, niosące grad i pioruny.
Obecnie pełna nazwa uroczystości Bożego Ciała mówi o Najświętszym Ciele i Krwi Chrystusa. Do czasu reformy soborowej istniało osobne święto ku czci Najdroższej Krwi Chrystusa. Do dziś istnieją kościoły pod tym wezwaniem. Jak Boże Ciało jest rozwinięciem treści Wielkiego Czwartku, tak uroczystość Najdroższej Krwi Jezusa była jakby przedłużeniem Wielkiego Piątku. Ustanowił ją w roku 1849 papież Pius IX i wyznaczył to święto na pierwszą niedzielę lipca. Cały miesiąc był poświęcony tej tajemnicy. Papież św. Pius X przeniósł święto na dzień 1 lipca. Papież Pius XI podniósł je do rangi świąt pierwszej klasy (1933) na pamiątkę dziewiętnastu wieków, jakie upłynęły od przelania za nas Najświętszej Krwi.
